27-01-2026

ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ

Οι μαθητές/τριες και οι καθηγητές του σχολείου μας τίμησαν σήμερα, 27 Ιανουαρίου 2026, στις δύο τελευταίες διδακτικές ώρες, την Διεθνή Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος και Ημέρα Μνήμης των Ελλήνων Εβραίων Μαρτύρων και Ηρώων του Ολοκαυτώματος.

 

Προβλήθηκαν βίντεο, αναγνώστηκαν σχετικά κείμενα και το μήνυμα της Υπουργού Παιδείας. Η εκδήλωση ευαισθητοποίησε τους μαθητές και τις μαθήτριες στο διαχρονικό και πάντα επίκαιρο θέμα αποφυγής του φυλετικού μίσους και της μισαλλοδοξίας.

 

 

 

 

ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ

 

Το Ολοκαύτωμα  ήταν η συστηματική, κεντρικά συντονισμένη και σχεδιασμένη δίωξη και δολοφονία έξι εκατομμυρίων Ευρωπαίων Εβραίων από το ναζιστικό γερμανικό καθεστώς, τους συμμάχους και τους συνεργάτες του.

Το Ολοκαύτωμα ξεκίνησε το 1933, όταν ο Αδόλφος Χίτλερ και το Ναζιστικό Κόμμα κατέλαβαν την εξουσία στη Γερμανία. Έληξε το 1945, όταν οι Συμμαχικές Δυνάμεις νίκησαν τη ναζιστική Γερμανία στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το Ναζιστικό Κόμμα ήταν ένα αντισημιτικό πολιτικό κίνημα. Όταν οι Ναζί ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της Γερμανίας το 1933, χρησιμοποίησαν τον κρατικό μηχανισμό για να στοχοποιήσουν και να αποκλείσουν τους Εβραίους από τη γερμανική κοινωνία. Μεταξύ άλλων αντισημιτικών μέτρων, το ναζιστικό γερμανικό καθεστώς θέσπισε ρατσιστικούς νόμους και εφάρμοσε την πολιτική οργανωμένης βίας με στόχο τους Εβραίους της Γερμανίας.

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η επιθετική πολιτική της ναζιστικής ηγεσίας εναντίον των 9 εκατομμυρίων Εβραίων της Ευρώπης εντατικοποιήθηκε περνώντας από τις απελάσεις και τις διώξεις στις μαζικές δολοφονίες.

Κατά τη διάρκεια και μετά τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία τον Σεπτέμβριο του 1939, οι γερμανικές αρχές διέπραξαν κτηνωδίες σε βάρος του εβραϊκού πληθυσμού. Δημιούργησαν γκέτο για να απομονώσουν και να εξαθλιώσουν οικονομικά τους Εβραίους στην κατεχόμενη Πολωνία. Τα γκέτο ήταν τμήματα πόλεων ή κωμοπόλεων όπου οι Γερμανοί κατακτητές εξανάγκαζαν τους Εβραίους να ζουν συνωστισμένοι και σε άκρως ανθυγιεινές συνθήκες. Η  λιμοκτονία, οι ανεξέλεγκτες ασθένειες και η άσκηση αυθαίρετης βίας ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά της ζωής στα γκέτο.  Εκατοντάδες χιλιάδες Εβραίοι πέθαναν στα γκέτο της Ευρώπης μεταξύ των ετών 1939 και 1945.

Το 1941, οι ηγέτες των Ναζί αποφάσισαν να θέσουν σε εφαρμογή το σχέδιο της μαζικής δολοφονίας των Ευρωπαίων Εβραίων. Το ονόμασαν κατ’ ευφημισμό «Τελική Λύση του Εβραϊκού Ζητήματος». Στις κατεχόμενες πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά της ανατολικής Ευρώπης, οι γερμανικές διμοιρίες προέβησαν σε μαζικές εκτελέσεις ντόπιων Εβραίων σε πρωτοφανή κλίμακα. Σφαγιάστηκαν ολόκληρες εβραϊκές κοινότητες. Εκτός από τις εκτελέσεις, οι γερμανικές διμοιρίες ενίοτε χρησιμοποίησαν ειδικά σχεδιασμένους κινητούς θαλάμους αερίων για την εξόντωση των Εβραίων. Περίπου 2 εκατομμύρια Εβραίοι άνδρες, γυναίκες και παιδιά δολοφονήθηκαν σε αυτό το αιματοκύλισμα.

Το 1941 και το 1942, η ναζιστική Γερμανία ανέγειρε πέντε κέντρα εξόντωσης στην κατεχόμενη Πολωνία: Κέλμνο, Μπέλζεκ, Σόμπιμπορ, Τρεμπλίνκα και Άουσβιτς-Μπίρκεναου.

Οι γερμανικές αρχές, με τη βοήθεια των συμμάχων και των συνεργατών τους, μετέφεραν Εβραίους από όλη την Ευρώπη σε αυτά τα κέντρα εξόντωσης. Ένα μικρό ποσοστό αυτών επιλέχθηκε για καταναγκαστική εργασία, ωστόσο η συντριπτική πλειοψηφία δολοφονήθηκε σχεδόν αμέσως σε θαλάμους αερίων ή φορτηγά-θαλάμους αερίων. Περίπου 2,7 εκατομμύρια Εβραίοι άνδρες, γυναίκες και παιδιά δολοφονήθηκαν σε αυτά τα πέντε κέντρα εξόντωσης.

Εκτός από τους Εβραίους, οι Ναζί καταδίωξαν και άλλες ομάδες που θεωρούσαν απειλή για τον γερμανικό λαό. Οι ομάδες αυτές περιλάμβαναν: πολιτικούς αντιπάλους, μάρτυρες του Ιεχωβά, άνδρες που κατηγορήθηκαν για ομοφυλοφιλία, τους λεγόμενους αντικοινωνικούς, άτομα που κατηγορήθηκαν ότι ήταν κατ’ επάγγελμα ή κατ’ εξακολούθηση εγκληματίες, άτομα με αναπηρία και Ρομά (Τσιγγάνους).

Παρά τις προσπάθειες του ναζιστικού γερμανικού καθεστώτος να δολοφονήσει όλους τους Ευρωπαίους Εβραίους, κάποιοι επέζησαν του Ολοκαυτώματος.

Μετά τον πόλεμο, πολλοί επιζώντες συνέχισαν να αντιμετωπίζουν απειλές βίαιου αντισημιτισμού και εκτοπισμού καθώς προσπαθούσαν να χτίσουν μια νέα ζωή. Όσοι δεν μπόρεσαν ή δεν επέλεξαν να επιστρέψουν στον τόπο διαμονής τους πριν τον πόλεμο, συχνά κατέληξαν να ζουν σε στρατόπεδα εκτοπισμένων. Εκεί, πολλοί έπρεπε να περιμένουν χρόνια μέχρι να έχουν τη δυνατότητα να μεταναστεύσουν και να αρχίσουν να ξαναχτίζουν τη ζωή τους. 

Στις 27 Ιανουαρίου 1945 τα σοβιετικά στρατεύματα απελευθέρωσαν το Άουσβιτς-Μπιρκενάου, το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξόντωσης του ναζιστικού καθεστώτος.

Η μέρα αυτή καθιερώθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ  ως «Διεθνής Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Ολοκαυτώματος» και τιμάται σε όλη την Ευρώπη με στόχο τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης, και την καταπολέμηση κάθε μορφής μισαλλοδοξίας, μίσους και φανατισμού.