10-02-2026
ΣΧΟΛΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ
Σας ενημερώνουμε πως από τις 26/11/2025 και κάθε Τετάρτη για το υπόλοιπο της τρέχουσας σχολικής χρονιάς, βρίσκεται στο σχολείο μας η ψυχολόγος κυρία Αλεξίου Βαρβάρα (Βίκυ). Έργο της σχολικής ψυχολόγου είναι η συνεργασία με τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς των μαθητών για την εύρυθμη λειτουργία της σχολικής μονάδας και την προώθηση του εκπαιδευτικού έργου.
Η ψυχολόγος θα εμπλουτίζει την ιστοσελίδα του σχολείου μας με άρθρα για τον ρόλο της και συμβουλές προς τους μαθητές και γονείς.
Σήμερα ξεκινάμε με το πρώτο άρθρο με τίτλο :
«Ο Ρόλος του/της Ψυχολόγου στα Σχολεία:
Μια Πρώτη Γνωριμία»
Το σχολείο εν έτει 2026, είναι ένας προνομιακός χώρος για την προαγωγή της ψυχικής υγείας. Εδώ, δεν μεταδίδονται μόνο γνώσεις, αλλά και αξίες, κοινωνικές δεξιότητες και σημαντικά εργαλεία ζωής. Ο ρόλος του/της σχολικού ψυχολόγου είναι να υποστηρίζει αυτή τη διαδικασία από προληπτική, καθοδηγητική και συμβουλευτική άποψη. Η εργασία ενός ψυχολόγου στο σχολείο, δεν περιορίζεται στην αντιμετώπιση καταστάσεων κρίσης, αλλά περιλαμβάνει και την παρατήρηση του σχολικού κλίματος, την παροχή καθοδήγησης σε εκπαιδευτικούς και οικογένειες, την έγκαιρη ανίχνευση πιθανών δυσκολιών και την προώθηση στρατηγικών που ενισχύουν την ανθεκτικότητα και τις θετικές σχέσεις εντός της σχολικής κοινότητας.
Η επικοινωνία με έναν ψυχολόγο δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Μερικές φορές, η έγκαιρη καθοδήγηση αποτρέπει μεγαλύτερες επιπλοκές. Οι γονείς μπορεί να ζητήσουν υποστήριξη όταν αισθάνονται ότι δεν ξέρουν πώς να χειριστούν συγκεκριμένες συμπεριφορές ή όταν αισθάνονται ότι το παιδί τους περνάει μια δύσκολη περίοδο. Οι εκπαιδευτικοί μπορεί να ζητήσουν υποστήριξη σε καταστάσεις στην τάξη που προκαλούν ανησυχία, όπως προβλήματα συμπεριφοράς, μαθησιακές δυσκολίες που συνδέονται με συναισθηματικούς παράγοντες ή σημάδια στρες στους μαθητές. Η έγκαιρη παρέμβαση είναι μια μορφή φροντίδας, και όχι αποτυχίας.
Ωστόσο, τα στίγματα και οι προκαταλήψεις γύρω από την ψυχική υγεία εξακολουθούν να υπάρχουν. Μερικοί συνδέουν την αναζήτηση ψυχολογικής βοήθειας με αδυναμία, «ψυχασθένεια» με την αρνητική έννοια του όρου, ή ανικανότητα. Είναι ζωτικής σημασίας να καταρριφθούν αυτές οι ιδέες. Η φροντίδα της ψυχικής υγείας ολάκερης της σχολικής κοινότητας είναι εξίσου θεμιτή με την επίσκεψη στον γιατρό για έναν σωματικό πόνο. Το να ζητά κανείς βοήθεια, είναι μια πράξη ευθύνης και θάρρους. Για να διαλύσουμε αυτά τα στίγματα, είναι σημαντικό να μιλάμε ανοιχτά για το θέμα στο σπίτι και στο σχολείο. Όταν ομαλοποιούμε τα συναισθήματα και διδάσκουμε ότι το να νιώθουμε θλίψη, φόβο ή θυμό είναι μέρος της ανθρώπινης εμπειρίας, ενισχύουμε τη συναισθηματική νοημοσύνη. Είναι επίσης σημαντικό να αποφεύγουμε να κάνουμε επικριτικά σχόλια προς όσους αναζητούν επαγγελματική βοήθεια. Ο σεβασμός και η ενσυναίσθηση δημιουργούν ασφαλέστερα περιβάλλοντα όπου κάθε μαθητής μπορεί να εκφράσει τα συναισθήματά του χωρίς φόβο κρίσης.
Οι μαθητές και οι γονείς συχνά αναρωτιούνται ποιος είναι ο ρόλος του/της σχολικού ψυχολόγου εν τέλει στην πράξη, και πότε μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί του/της. Ως Αναπληρώτρια σχολική ψυχολόγος για το φετινό σχολικό έτος, έχω προετοιμάσει και συγκεντρώσει αυτές τις πληροφορίες για να διευκρινίσω συνήθεις ερωτήσεις και να εξοικειώσω ολόκληρη την κοινότητα με το έργο μου. Στόχος μου είναι να κατανοήσουν όλοι ότι η ψυχική υγεία είναι θεμελιώδες μέρος της μάθησης και ότι η αναζήτηση καθοδήγησης είναι μια υπεύθυνη απόφαση. Το σχολείο δεν παρέχει μόνο σχολική διδασκαλία, αλλά βοηθά επίσης στην ανάπτυξη ατόμων ικανών να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους, να αλληλεπιδρούν με σεβασμό και να αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις με υγιή τρόπο.
Όλη η σχολική κοινότητα μπορεί να απευθυνθεί στον/στην σχολική ψυχολόγο, ξεκινώντας από τον μαθητικό πληθυσμό, φθάνοντας έως και τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς για τη διαχείριση μιας ευρείας γκάμας συμπεριφορών/δυσκολιών/συγκρουσιακών καταστάσεων, όπως:
-
Μαθησιακές δυσκολίες, προβλήματα ακαδημαϊκής επίδοσης και απόδοσης στο σχολείο.
-
Γεγονότα ζωής που προκαλούν άγχος/στρες (π.χ. διαζύγιο, θάνατος/πένθος, μετακόμιση).
-
Επίμονες δυσκολίες συγκέντρωσης, αδυναμίας κινητοποίησης, ανεπαρκούς προσαρμογής.
-
Επιθετικότητα, εναντιωματικότητα, καταθλιπτική συμπεριφορά, αγχώδεις διαταραχές κ.α.
-
Ψυχοσωματικά ζητήματα (π.χ. δυσκολίες στον ύπνο, ψυχοσωματικοί πόνοι στο σώμα).
-
Σχολικός εκφοβισμός, θυματοποίηση, κοινωνική απομόνωση – κοινωνικός αποκλεισμός.
-
Ανησυχία για πιθανές επικίνδυνες συμπεριφορές ή χρήση ουσιών.
-
Καθοδήγηση της οικογένειας σχετικά με τη διαχείριση ορίων, ή δυναμικών στο σπίτι.
-
Καθοδήγηση των εκπαιδευτικών για στρατηγικές διαφοροποιημένης υποστήριξης.
-
Ενίσχυση των κοινωνικο-συναισθηματικών δεξιοτήτων της σχολικής κοινότητας.

